Doğa Temelli Eğitim

Plastik Oyuncakların Sınırlarından Doğanın Sınırsızlığına Geçiş

Doğa Temelli Eğitim /

Okul öncesi dönemde (18 ay – 6 yaş) çocukların çevreleriyle kurdukları etkileşim biçimleri, bilişsel ve nörolojik gelişimlerinin temel mimarisini oluşturmaktadır. Sanayileşmiş ve aşırı sterilize edilmiş kentsel ortamlarda büyüyen çocuklar, doğal duyusal uyarıcılardan yoksun, plastik ve yapay malzemelerle sınırlandırılmış alanlarda vakit geçirmektedir. “Hijyen hipotezi” çerçevesinde yürütülen epidemiyolojik araştırmalar, geleneksel tarım ortamlarında ya da mikroorganizma çeşitliliği yüksek […]

Plastik Oyuncakların Sınırlarından Doğanın Sınırsızlığına Geçiş Read More »

Yaz Tatilinde Çocuklarda Uyku Düzeni ve Sinir Sistemi Regülasyonu: Ebeveynler İçin Esnek Ama Güvenli Rutin Rehberi

Doğa Temelli Eğitim, Oyun Grupları, Yaz Okulu /

Yazın gelişi ve ve uzayan gün ışığı süresi, okul öncesi çocuklarının biyolojik ritimleri üzerinde derin dönüşümlere yol açar. İnsan vücudunun 24 saatlik iç saati, yani sirkadiyen ritim, doğrudan çevresel ışık uyaranlarına bağlıdır. Çocuklarda uyku düzeni sağlamak için bu uyaranlar oldukça kritiktir. Erken çocukluk döneminde sirkadiyen sistem henüz gelişim aşamasındadır. Bebeklerde melatonin üretimi 8. haftada başlarken,

Yaz Tatilinde Çocuklarda Uyku Düzeni ve Sinir Sistemi Regülasyonu: Ebeveynler İçin Esnek Ama Güvenli Rutin Rehberi Read More »

Çocuk Psikolojisi Açısından Doğada Oyunun Gücü

Doğa Temelli Eğitim /

Modern Kentin Kıskacındaki Çocukluk ve Ekran Bağımlılığı Modern kent yaşamının getirdiği mekansal kısıtlamalar ve yoğun dijitalleşme süreci, erken çocukluk dönemini olumsuz etkilemektedir. Literatürde “Camın Arkasındaki Çocuk” (The Child Behind the Glass) olarak kavramsallaştırılan bu yeni çocukluk modeli, dış dünyayla doğrudan ve fiziksel temas kurmak yerine, evreni tablet, akıllı telefon veya televizyon ekranlarının sunduğu yapay pikseller

Çocuk Psikolojisi Açısından Doğada Oyunun Gücü Read More »